Nadpłata, wypowiedzenie umowy, bank. W przypadku powództwa wzajemnego inaczej niż w przypadku wypowiedzenia umowy?

Umowa zawarta przez strony po wyeliminowaniu klauzul abuzywnych nie może być wykonywana, zastosowana klauzula waloryzacyjna sprzeczna była z naturą kredytu bankowego, istotą waloryzacji, a ponadto naruszała zasady współżycia społecznego, jako niedająca się pogodzić ze społecznym poczuciem sprawiedliwości oraz ekwiwalentności świadczeń a także dobrymi obyczajami w stosunkach z konsumentami. Z tych względów omawiane postanowienia umowne pozostawały w sprzeczności z art. 69 ust. 1 prawa bankowego, w zw. z art. 353, 358 1 §2, 5 k.c., naruszały art. 6 ust. 1, 7 dyrektywy (…)i jako takie były nieważne, a w konsekwencji, z powodów wskazanych wyżej, Sąd stwierdził nieważność całej umowy i powództwo oddalił.

źródło: http://orzeczenia.slupsk.so.gov.pl/content/$N/151020000000503_I_C_000685_2019_Uz_2020-02-24_001

SO Słupsk Sygn. I C 685/19. Abuzywnych nie dało się zastąpić?


O zastosowaniu art. 505 pkt 3 decyduje kryterium formalne: źródłem wierzytelności, która nie podlega potrąceniu, ma być czyn niedozwolony (art. 415 i następne) [tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia z dnia 23 stycznia 2004 r. sygn. III CK 251/02]. Zauważyć dodatkowo należy, że dowody dołączane przez pozwanego w toku postępowania, na które powołuje się pozwany w apelacji dotyczą jego rozliczeń dotyczących spłaty kredytu zaciągniętego przez D. D. oraz zapłaty podatku w imieniu klubu, nie dotyczą kwot objętych żądaniem pozwu, a tylko tych objętych zarzutem potrącenia, które z uwagi na treść art. 505 pkt.3 k.c. nie mogły zostać wzięte pod uwagę.

Apelacja powoda natomiast musiała odnieść skutek. Powód domagał się zasądzenia odsetek od dat, w których pozwany wypłacał z kasy klubu poszczególne kwoty. Roszczenia z tytułu czynów niedozwolonych są wymagalne nie od daty kiedy szkoda powstała, ale zgodnie z art. 455 k.c. jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania, ewentualnie od daty uznania tego zobowiązania. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie albowiem pozwany w oświadczeniu z 28 listopada 2013 roku zobowiązał się do zwrotu powodowi pobranych z konta klubu kwoty 6747,05zł do 15 grudnia 2013 r., a zatem żądanie było wymagalne od dnia następnego to jest od 16 grudnia 2013 r. Z tej przyczyny Sąd odwoławczy zmienił orzeczenie w zakresie odsetek zasądzając je od dnia 16 grudnia 2013 r. Co do rozstrzygnięcia w zakresie kosztów Sąd uwzględnił żądanie zwrotu opłaty od pozwu i sporządzenia pism przedsądowych oraz pozwu – z zgodnie z przedłożonymi fakturami a także koszty stawiennictwa osobistego członków, którzy stawili się na rozprawie trzykrotnie, co dało łącznie koszty w kwocie 760,61zł.”

źródło: http://orzeczenia.gliwice.so.gov.pl/content/$N/151515000001503_III_Ca_001942_2015_Uz_2016-06-08_001

Art. 388 § 1 k.c. stanowi, że jeżeli jedna ze stron, wyzyskując przymusowe położenie, niedołęstwo lub niedoświadczenie drugiej strony, w zamian za swoje świadczenie przyjmuje albo zastrzega dla siebie lub dla osoby trzeciej świadczenie, którego wartość w chwili zawarcia umowy przewyższa w rażącym stopniu wartość jej własnego świadczenia, druga strona może żądać zmniejszenia swego świadczenia lub zwiększenia należnego jej świadczenia, a w wypadku gdy jedno i drugie byłoby nadmiernie utrudnione, może ona żądać unieważnienia umowy. W myśl § 2 cytowanego przepisu uprawnienia powyższe wygasają z upływem lat dwóch od dnia zawarcia umowy.”

źródło: http://orzeczenia.waw.sa.gov.pl/content/$N/154500000000503_I_ACa_000722_2018_Uz_2019-11-26_001

Sąd: „apelacja nie jest zasadna” Sygn. akt I ACa 722/18 (Warszawa).

blog partnerski sklepu
Updated: 20 lipca 2022 — 20:50

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *