Nadpłata w banku, ważne w przypadku przedwczesnego wypowiedzenia umowy.

Konsument może żądać nie tylko ustalenie wiążącej treści umowy kredytowej, ale również zwrotu nadpłaconych rat. Roszczenie o zwrot jest roszczeniem majątkowym, które ulega przedawnieniu.

Przedawnienie ogólnie polega na tym, po upływie określonego czasu dłużnik może uchylić się od spełnia świadczenia. Dzieje się tak jeżeli wierzyciel przez cały okres przedawnienia nie podejmuje czynności zmierzających do wyegzekwowania należności.

Upływ okresu przedawnienie nie powoduje, że wierzytelność przestaje istnieć czy zostaje umorzona. Dlatego jeżeli dłużnik po upływie okresu przedawnienia spłaci dług – nie może domagać się zwrotu. Przedawnienie tworzy możliwość uchylenia się od zapłaty. Powołanie się na przedawnienie w procesie cywilnym powoduje, co do zasady, oddalenie powództwa. Biorąc pod uwagę wysiłek procesowy wymagany w postępowaniu, którego przedmiotem jest stwierdzenie abuzywności klauzul umownych, celem dla każdego frankowicza powinno być podjęcie działań w kierunku: 1. wystąpienia z roszczeniem majątkowym przed upływem terminu przedawnienia lub 2. jeżeli nie jest to możliwe, wykonanie czynności, która skutkuje przerwaniem biegu przedawnienia.

Jeżeli kredytobiorca żąda uznania klauzul waloryzacyjnych / indeksacyjnych za klauzule abuzywne, to podstawą żądania zwrotu nadpłaconych rat będzie twierdzenie, że część spłacanych rat była świadczeniem nienależnym, wobec czego obowiązuje 10 letni termin przedawnienia. Termin ten jest liczony osobno dla każdej nadpłaconej części raty, od daty jej płatności.

Podstawa prawna: art. 184-186 Kodeksu Postępowania Cywilnego, art. 117-125 Kodeksu Cywilnego.

źródło: http://radcaprawnyefm.pl/przedawnienie-czyli-na-co-czekaja-frankowicze/

Sąd Okręgowy uznał za dopuszczalne cofnięcie pozwu w części, w której pozwany dokonał zapłaty i na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. w umorzył postępowanie w sprawie w tym zakresie, tj. do kwoty 587,68 zł.

Sąd Okręgowy następnie odniósł się do żądania zwrotu kwoty udzielonego kapitału. Stwierdził, iż zasadą jest, że każde przejście wartości majątkowej z jednej osoby na drugą musi być prawnie uzasadnione. W kontekście art. 405 k.c. oraz art. 410 § 1 i 2 k.c. wskazał, że pozwani uzyskali świadczenie pieniężne w określonej wysokości bez podstawy prawnej. Powodowi przysługuje więc żądania do jego zwrotu na podstawie tych przepisów. Według Sądu Okręgowego orzeczenie stwierdzające nieważność umowy ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, stąd roszczenie o zwrot świadczenia nienależnie spełnionego staje się wymagalne w chwili jego spełnienia; roszczenie o zwrot nienależnego świadczenia mającego taki charakter w chwili jego spełnienia staje się wymagalne już z tą datą.

Sąd Okręgowy zgodzić się ze stroną pozwaną, iż data wydania wyroku przez Sąd Okręgowy w Katowicach nie ma wpływu na datę wymagalności ewentualnych roszczeń po stronie powodowej – orzeczenie to ma charakter deklaratoryjny, roszczenie o zwrot świadczenia nienależnie spełnionego staje się wymagalne od chwili jego spełnienia, zaś datą wymagalności roszczenia był dzień przekazania pozwanym środków pieniężnych w ramach wypłaty trzech kolejnych transz. Sąd Okręgowy przypomniał, iż według art. 117 § 1 i 2 k.c. roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Zgodnie z art. 118 k.c. termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. W świetle art. 120 § 1 zdanie pierwsze k.c. bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

W ocenie Sądu Okręgowego do roszczeń dochodzonych w niniejszym postępowaniu znajduje zastosowanie 10-letni termin przedawnienia. Żądanie z pozwu nie stanowi bowiem roszczenia stricte wynikającego z umowy o kredyt czy też roszczenia o zapłatę świadczenia okresowego, ma ono swoje źródło w bezpodstawnym wzbogaceniu się strony pozwanej względem powoda wskutek uznania za nieważną umowy po uprzednim przekazaniu osobom trzecim określonej kwoty pieniężnej. Roszczenia z tego tytułu ulegają przedawnieniu z upływem 10 lat i w tym zakresie należało przyznać rację powodowi.

Niezależnie od powyższego Sąd Okręgowy wskazał na art. 123 § 1 pkt 2 k.c., według którego bieg przedawnienia przerywa się przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje. Uznanie takie może przybrać dwojaką postać: właściwą – umowy między uprawnionym a zobowiązanym, lub niewłaściwą – oświadczenia wiedzy zobowiązanego. Wyraźne lub dorozumiane potwierdzenie przez zobowiązanego istnienia oraz cech przysługującego przeciwko niemu roszczenia powinno być skorelowane z ustaniem stanu niepewności prawnej po stronie uprawnionego. Zobowiązany, uznając roszczenie, stwarza po stronie uprawnionego przekonanie, iż może on skutecznie dochodzić swojego roszczenia.

źródło: https://www.saos.org.pl/judgments/406600

Sygn. akt I ACa 635/19
Dnia 20 lutego 2020 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku I Wydział Cywilny

Art.  118.  [Terminy przedawnienia]

Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

źródło: https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/kodeks-cywilny-16785996/art-118

blog partnerski sklepu
Updated: 12 lutego 2022 — 21:43

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *