Zagraniczny pełnomocnik i zagraniczny adres. NSA uchylił. I wątek uzupełnienie braków.


Ustalił bowiem, że strona nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi poprzez jej opłacenie, a także wskazanie z imienia i nazwiska osoby, która podpisała skargę w imieniu spółki oraz poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.

(…)

Innymi słowy, aby doręczenie zastępcze dokonane przez zagranicznego operatora pocztowego mogło zostać uznane za skuteczne, musi spełniać standardy przewidziane dla tego typu doręczeń dokonywanych na terytorium Polski. W przeciwnym razie adresaci przesyłek sądowych mający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego UE byliby traktowani w sposób dyskryminujący w stosunku do podmiotów krajowych, czemu prawo unijne jednoznacznie się sprzeciwia (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-325/11 Alder et Alder).


Na tym tle nie jest jasne, czy prawo austriackie przewiduje taki sposób doręczenia przesyłki, jak ustanowiony w art. 73 Ppsa, tzn. czy zagraniczny operator pocztowy doręcza przesyłki sądowe w sposób spełniający standardy stosowane do przesyłek sądowych nadawanych w obrocie krajowym. W celu weryfikacji tej kwestii należałoby sięgnąć do przepisów prawa obcego (art. 300 Ppsa w zw. z art. 51a § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych). Wątpliwość powyższa jest uzasadniona na tle akt sprawy, jako że zarówno z opisu koperty z przesyłką, jak też z wydruku ze śledzenia przesyłek nie wynika, aby przesyłka z przedmiotowymi wezwaniami została dwukrotnie awizowana, zgodnie z regułami określonymi w art. 73 § 2-3 Ppsa (k. 11, 17-18 akt sądowych).

Konieczne jest wobec tego ustalenie w pierwszym rzędzie trybu doręczenia pisma sądowego przez operatora zagranicznego, a w dalszej kolejności zgodności tegoż trybu z prawem polskim i odniesienie tych ustaleń do wynikającego z akt sprawy sposobu doręczenia przedmiotowej przesyłki. Ustalenie tych kwestii należy do Sądu pierwszej instancji ponownie rozpoznającego przedmiotową sprawę.

Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, ponieważ Sąd pierwszej instancji przedwcześnie uznał, że wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi zachodziły podstawy do jej odrzucenia w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ww. ustawy. Ustalenie takie może zostać bowiem przyjęte dopiero po stwierdzeniu skuteczności doręczenia zastępczego przez operatora zagranicznego. To zaś z kolei będzie możliwe tylko w razie przesądzenia, że doręczenie to spełniało wymogi art. 73 Ppsa, czemu prima facie wydaje się przeczyć treść akt sprawy.

http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/16EA58900C

Postanowienie NSA I FZ 150/17 z 13.09.2017 r. 

wcześniej

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3170/16

Blog partnerski sklepu
Updated: 20 marca 2021 — 16:59

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *