Tag: umocowanie pełnomocnika wyrok

PPSA wyrok SN. „Strona” w sposób „dorozumiany”?potwierdza pełnomocnika.

„Uczestnicząc w rozprawie Skarżący nie zakwestionował umocowania stającego wraz z nim pełnomocnika substytucyjnego do występowania na tej rozprawie w jego imieniu, a umocowanie to miało źródło w pełnomocnictwie udzielonym przez niego adwokatowi H. D. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej sytuacji przyjąć należy, że Skarżący potwierdził tym samym, iż jego wolą było, aby w rozpoznanej sprawie reprezentował go adwokat H.D. i w ten sposób Skarżący usunął brak jego nienależytego umocowania wynikający z treści pełnomocnictwa z 16 czerwca 2016 r. Zważywszy zaś, że to wola mocodawcy stanowi źródło umocowania pełnomocnika, uprawniony jest wniosek, iż w pełnomocnictwie tym wola Skarżącego co do przedmiotowego zakresu umocowania została niewłaściwe odzwierciedlona. Wniosek, że Skarżący uczynił adwokata H. D. swoim pełnomocnikiem w rozpoznanej sprawie znajduje potwierdzenie również w okoliczności, że wpis od skargi, opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczonym na wniosek, a także wpis od skargi kasacyjnej przelane zostały na rachunek WSA z rachunku bankowego Skarżącego, a przecież wezwania do uiszczenia wpisów kierowane były do adwokata H.D.jako pełnomocnika (k. 22, 38 i 66 akt).

Wskazać też należy, że w uchwale z 18 września 1992 r. sygn. akt III CZP 112/92 (OSNC 1993/5/75) Sąd Najwyższy uznał, że potwierdzenie przez stronę w sądzie rewizyjnym czynności procesowych dokonanych w toku dotychczasowego postępowania przez osobę, która nie mogła być pełnomocnikiem procesowym tejże strony wyłącza możliwość przyjęcia nieważności postępowania na tej podstawie, że pełnomocnik nie był należycie umocowany.

Nie ulega zaś wątpliwości, że adwokat H.D. mógł być pełnomocnikiem Skarżącego.”

źródło: https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/i-fsk-225-17-potwierdzenie-czynnosci-procesowych-522575055

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 7 marca 2018 r.
I FSK 225/17

„Odnośnie kwestii pierwszej należy wskazać, że w orzecznictwie sądowym podnosi się, że nawet brak umocowania pełnomocnika nie przesądza o nieskuteczności czynności procesowej, gdyż – zgodnie z przepisami prawa cywilnego (art. 103 § 1 Kodeksu cywilnego) – istnieje możliwość potwierdzenia czynności przez mocodawcę, sanująca dokonaną czynność niewłaściwie umocowanego pełnomocnika. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2001 r. sygn. akt I SA 335/00, LEX nr 55745). W wyroku z dnia 3 kwietnia 2008 r. (sygn. akt I SA/Rz 883/07, LEX nr 465642) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wskazał, że skuteczność czynności procesowych dokonanych nawet przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem procesowym, zależy od ich zatwierdzenia przez zainteresowaną stronę (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 1968 r. sygn. akt III CZP 93/68, OSNC 1969/7-8/129). W innych orzeczeniach wskazuje się, że skutki procesowe nienależytego umocowania mogą prowadzić do pominięcia jedynie tych czynności, które nie zostały przez mocodawcę potwierdzone. Skutki zaś nienależytego umocowania pełnomocnika nie następują automatycznie. Uchybienie to jest usuwalne i w tym celu Sąd wyznacza określony termin, mający charakter terminu sądowego, do zatwierdzenia czynności pełnomocnika przez mocodawcę. Takie potwierdzenie czynności może nastąpić również w postępowaniu odwoławczym i wówczas wyłączona jest możliwość przyjęcia nieważności postępowania na tej podstawie, że pełnomocnik nie był należycie reprezentowany (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wr 253/07, LEX nr 460727; uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 1968 r. III CZP 93/68 – OSNCP 1969, z. 7-8, poz. 129 oraz uchwałę z dnia 18 września 1992 r. III CZP 112/92 – OSNCP 1993, z. 5, poz. 75).

Jednocześnie orzecznictwo stoi na stanowisku, że uregulowania prawne w zakresie pełnomocnictwa zawarte w Kpa nie są kompletne, stąd przy wyjaśnianiu sytuacji odnoszącej się do tej instytucji należy posiłkowo stosować zasady wyrażone w Kodeksie cywilnym. Podkreślenia wymaga, iż zwięzłość przepisów Kpa dotyczących pełnomocnictw wskazuje na to, że zamiarem ustawodawcy nie było sformalizowanie wymagań co do ustanowienia pełnomocnika. Zgodnie zaś z zasadami wyrażonymi w Kodeksie cywilnym w przypadku braku umocowania po stronie pełnomocnika ważność czynności zależy od potwierdzenia jej przez mocodawcę (art. 103 § 1 i art. 104 Kodeksu cywilnego). Potwierdzenie ma charakter uniwersalny w tym znaczeniu, że obejmuje zarówno formę, jak i termin dokonania czynności oraz przewidziane dla niej skutki. Jednocześnie niedołączenie pełnomocnictwa do pisma sporządzonego w imieniu mocodawcy a kierowanego do organu stanowi brak pisma, który może zostać usunięty (art. 64 § 2 Kpa). Jeśli usunięcie braku nastąpi w terminie prawem przewidzianym, wówczas nie ma znaczenia, jaką datą pełnomocnictwo zostało oznaczone. Data ta może być późniejsza od daty wezwania strony do usunięcia braku pisma, natomiast istotnym jest zakres pełnomocnictwa oraz by pełnomocnictwo w rzeczywistości udzielone zostało do danej sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 941/05, LEX nr 275483; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Po 20/08, LEX nr 524086).

(…)

Wreszcie, odnosząc się do trzeciej z zasygnalizowanych kwestii, w ślad za orzecznictwem sądowym wskazać należy, że organ administracji bezwzględnie musi pouczyć wnoszącego podanie o skutkach nieusunięcia wskazanych w wezwaniu braków (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 939/09, LEX nr 532859; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 70/07, LEX nr 491385; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1167/04, LEX nr 165930). Tymczasem w niniejszej sprawie organ odwoławczy nie wskazał na żadne skutki prawne nienadesłania żądanego przez organ pełnomocnictwa naruszając w tej mierze art. 64 § 2 w zw. z art. 134 Kpa.

źródło: https://lexlege.pl/orzeczenie/34503/iv-sa-po-1163-13-wyrok-wojewodzki-sad-administracyjny-w-poznaniu/

a kpc:


Rozbieżności w doktrynie dotyczą najczęściej kwestii późniejszego potwierdzenia przez stronę czynności dokonanej przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem. W razie takiego potwierdzenia wyłączona zostaje możliwość przyjęcia nieważności postępowania (np. uchwała SN z 18 września 1992 r., III CZP 112/92, OSNC 1993, nr 5, poz. 75). „

źródło: http://www.codozasady.pl/nienalezyte-umocowanie-pelnomocnika-a-nienalezyte-wykazanie-pelnomocnictwa/

przypadek spółka cywilna: