Stawki za roboczogodzinę rbg (rbh). Ubezpieczenie samochodu, ubezpieczyciel zaniżył?

Stawki za roboczogodzinę stosowane przez zakłady ubezpieczeń        
Jak wynika z analizy skarg kierowanych do Rzecznika Ubezpieczonych, ubezpieczyciele stosują następujące stawki za roboczogodzinę:
– w przypadku kwalifikacji szkody jako całkowitej – od 80 zł do 150 zł netto, wskazując, że są to średnie stawki na danym rynku;
– w przypadku kwalifikacji szkody jako częściowej, likwidowanej metodą kosztorysową – od 41 zł do 70 zł netto, wskazując również, że są to średnie stawki na danym rynku;
– w przypadku dokonania naprawy i przedstawienia na to dowodu – ubezpieczyciele dokonują weryfikacji stawek za roboczogodzinę do poziomu od 90 zł do 100 zł netto, wskazując także, że są to średnie stawki na danym rynku;
– w przypadku szkód likwidowanych z dobrowolnego ubezpieczenia autocasco – ubezpieczyciele po otrzymaniu dokumentu potwierdzającego dokonanie naprawy dokonują weryfikacji stawek za roboczogodzinę do poziomu od 90 zł do 130 zł netto, wskazując, że są to średnie stawki na danym rynku.

Stawki za roboczogodzinę na polskim rynku usług motoryzacyjnych
Z analizy wysokości stawek za roboczogodzinę prac blacharskich i lakierniczych przedstawionej w prezentacji M. Mankiewicza Stawki za roboczogodzinę w warsztatach samochodowych, DEKRA Polska Sp. z o.o., prezentacja przedstawiona podczas 4. Forum Ubezpieczeń Komunikacyjnych w dniu 26 marca 2009 r. wynikają następujące kwoty: warsztaty nieautoryzowane – od 80 do 100 zł netto, warsztaty autoryzowane – od 120 do 125 zł netto. Zestawienie wysokości stawek za roboczogodzinę w poszczególnych województwach w warsztatach zrzeszonych w organizacjach rzemieślniczych Związku Rzemiosła Polskiego pozwala określić stawki następująco: stawka minimalna, średnia dla wszystkich województw – 85 zł netto, stawka maksymalna, średnia dla wszystkich województw – 174 zł netto. Po przeanalizowaniu stawek stosowanych przez zakłady ubezpieczeń w kosztorysach napraw w przypadku szkód częściowych można zauważyć, iż stawki za roboczogodzinę zawarte w kosztorysach opracowywanych przez zakłady ubezpieczeń nie mają żadnego uzasadnienia w realiach rynkowych.

źródło: https://mu.rf.gov.pl/61/art-3.html

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż prawidłowo uznał Sąd Rejonowy, że pozwany zakwestionował skutecznie, że stawki stosowane przy naprawie pojazdu 160/170 zł są zawyżone i nie mieszczą się w granicach stawek stosowanych na lokalnym rynku.

Wskazać należy, iż powód dla uzasadnienia swego żądania załączył fakturę VAT nr (…) z dnia 12 kwietnia 2011 r. wystawioną w oparciu o kalkulację naprawy nr F170, z której wynika, że przedmiotowy pojazd marki V. (…) o numerze rejestracyjnym (…) został naprawiony przez znajdujący się w G. zakład (…). (…) Spółkę Jawną z siedzibą w G. przy zastosowaniu stawek za roboczogodzinę usług blacharsko-mechanicznych i lakierniczych w wysokości odpowiednio 160/170 zł.

Pozwany z kolei uzasadniając obniżenie stawek za roboczogodziny powołał się na postanowienia OWU AC wskazując, że na podstawie § 9 ust. 8 OWU AC zweryfikował stawki za prace naprawcze do wysokości 125/135 zł, tj. do poziomu średnich stawek w miejscu naprawy pojazdu.

Sąd Rejonowy na wniosek powoda dopuścił dowód z opinii biegłego do spraw techniki motoryzacyjnej. Wnioski z niej wynikające są jednoznaczne i wskazują, że stawki stosowane w warsztatach I kategorii dokonujących napraw na terenie G. zawierały się w przedziale 110- 160 zł netto za godzinę prac blacharsko-mechanicznych oraz 125- 170 zł netto za godzinę prac lakierniczych. Najwyższe stawki (160/170 zł netto) stosował jedynie warsztat powoda (k.167). Z kolei jak wskazał Sąd pierwszej instancji zgodnie z Komunikatem (…) Izby Rzemieślniczej Małych i Średnich Przedsiębiorstw z dnia 28 grudnia 2009 r., dotyczącym wysokości stawek roboczogodzin napraw powypadkowych pojazdów, rozliczanych w systemach (…) i (…), uśrednione stawki dla warsztatów I kategorii kształtują się dla prac blacharsko-mechanicznych w wysokości 124 zł netto, dla prac lakierniczych w wysokości 149 zł netto.

Słusznie zatem uznał Sąd Rejonowy, iż wobec nieprecyzyjnego zapisu „średniej stawki za 1 roboczogodzinę ustaloną dla warsztatu naprawczego w którym dokonywana jest naprawa” zawartego w § 9 ust. 8 OWU AC, wyznacznikiem dla ustalenia wysokości kosztów naprawy przedmiotowego pojazdu nie są stawki „średnie”, lecz stawki faktycznie zastosowane przy naprawie, pod warunkiem, że mieszczą się w granicach stawek stosowanych na rynku lokalnym. Ponieważ jednak w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pozwany zakwestionował skutecznie, że stawki zastosowane przy naprawie przedmiotowego pojazdu, tj. w wysokości odpowiednio 160/170 zł za roboczogodzinę usług blacharsko-mechanicznych i lakierniczych w okresie naprawy przedmiotowego pojazdu są uzasadnione, stwierdzić należało, iż pozwany słusznie ograniczył swoją odpowiedzialność odszkodowawczą w zakresie stawek za roboczogodzinę do wysokości 125/135 zł/rbh. Są to bowiem stawki najczęściej występujące na rynku lokalnym. I choć przyjęta przez pozwanego stawka również jest „stawką lokalną” (zakład działa na terenie G.), to jednakże wyznacza górną granicę na rynku lokalnym, zatem zasadne było zastosowanie stawki najbardziej powszechnej.

źródło: https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/xii-ga-226-13-wyrok-sadu-okregowego-w-gdansku-521812775

Wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 7 sierpnia 2013 r. XII Ga 226/13

Powód żądał rozliczenia szkody z uwzględnieniem stawki w wysokości 130 zł/rbg stosowanej w serwisie Mieczysława Ż., który dokonał naprawy samochodu. Pozwany uznał kosztorys naprawy do stawki 110/rbg twierdząc, iż stawka nieautoryzowanego warsztatu, dokonującego naprawy jest równa stawce stosowanej przez autoryzowane warsztaty na obszarze województwa zachodniopomorskiego i jest za wysoka.

Z umowy najmu wynika, że samochód był wynajęty na okres 24 dni począwszy od dnia zdarzenia objętego ubezpieczeniem do 4 lipca 2011 r., tj. do dnia zakończenia naprawy. Powód domaga się kosztu wynajęcia samochodu za okres 10-ciu dni (150 zł × 10 – 1500 zł netto). Pozwany powołując się na liczbę roboczogodzin wskazanych w kosztorysie naprawy zarzucał, iż realny czas naprawy nie powinien przekraczać dwóch dni i nie pozostawał w normalnym związku przyczynowym z wypadkiem drogowym, na skutek którego samochód powoda został uszkodzony.

Na wstępie stwierdzić należy, iż nie jest zrozumiały zarzut formułowany w apelacji, iż dla wykazania zasadności roszczeń powoda niezbędnym było wykorzystanie wiadomości specjalistycznych, co implikowało konieczność zgłoszenia przez powoda wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Pozwany nie wskazuje, na jakie okoliczności dowód ten byłby konieczny: czy dla wykazania wysokości kwestionowanej przez niego stawki za rbg, czy dla wykazania obiektywnie uzasadnionego czasu rzeczywistej naprawy pojazdu, a zatem w jakim zakresie niezbędne dla rozstrzygnięcia sporu były wiadomości specjalistyczne. Nie sposób zatem polemizować z tymi zarzutami, zwłaszcza, iż pozwany nie wskazuje jednoznacznie na poczynienie przez Sąd konkretnych ustaleń faktycznych, które bez wkraczania w dziedziny specjalistyczne czynione być nie mogą.

(…)

Podkreślenia wymaga, iż rzeczywiste wydatki, jakie ponieśli poszkodowani w celu usunięcia szkody obrazuje faktura VAT, dokumentująca koszty naprawy uszkodzonego pojazdu. Inną kwestią pozostaje natomiast podnoszona przez pozwanego okoliczność, iż poniesione koszty naprawy były nieuzasadnione. Skoro pozwany kwestionuje ekonomiczną zasadność poniesionych przez poszkodowanych kosztów naprawy winien tę okoliczność zgodnie z art. 6 k.c. wykazać. Tymczasem pozwany nie zgłosił żadnych wniosków dowodowych w tym zakresie, ograniczając się tylko do stwierdzenia, iż brak jest uzasadnienia do podwyższenia wypłaconego już odszkodowania

(…)

Jeżeli jednak, jak w niniejszej sprawie, okres rzeczywistej naprawy tak znacząco przekracza założony teoretycznie czas naprawy, to na poszkodowanym spoczywa ciężar wykazania, iż ten okres był obiektywnie uzasadniony i niezbędny. Zgodnie bowiem z kosztorysem naprawy sporządzonym przez sam warsztat (k. 17-18) technologiczny czas naprawy wynosić powinien 11,1 rgb, zatem niecałe 2 dni robocze. Budzi zatem uzasadnione wątpliwości konieczność wykonywania czynności naprawczych przez okres 10 dni, za który to czas powód dochodzi odszkodowania za wynajęcie samochodu zastępczego. Powód oddał samochód do warsztatu już w dniu wypadku (10 czerwca 2011 r.), jednak zgłosił szkodę (k. 46-47) dopiero w dniu 17 czerwca 2011 r. Oględziny samochodu zostały przez pozwanego dokonane w tym samym dniu tj. 17 czerwca 2011 r. Rzeczywiście dzień 17 czerwca w 2011 r. przypadał w piątek, tak jak podkreślił to Sąd Rejonowy, jednakże zważywszy na spóźnione zgłoszenie szkody przez powoda, brak podstaw do uwzględnienia faktu, iż następne dwa dni nie były dniami roboczymi. Przy czym w materiale dowodowym brak w ogóle podstawy do stwierdzenia, iż warsztat Mieczysława Ż. nie działa w soboty (co podkreśla w uzasadnieniu Sąd Rejonowy). Sąd wskazuje również na przedłużenie czasu naprawy o 4-5 dni (powołując się na zeznania świadka Ż.) oczekiwania na części zamienne. Doświadczenie życiowe przemawia za uznaniem, iż przy konieczności użycia do naprawy części zamiennych, naprawa może się wydłużyć o czas oczekiwania na te części, jednak w przypadku samochodów rozpowszechnionych marek i dość typowych modeli (a do takich zaliczyć należy samochody marki opel) zakup, czy nawet sprowadzenie części zamiennych nie powinno trwać przez okres bardzo szacunkowo i nieprecyzyjnie deklarowany przez świadka Ż.

https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/vi-ga-51-12-wyrok-sadu-okregowego-w-koszalinie-521807534

Wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 27 czerwca 2012 r. VI Ga 51/12

Zgodnie z art. 9 ust. 3 ww. ustawy czynności prawne będące przejawem nadużywania pozycji dominującej są w całości lub w odpowiedniej części nieważne. Sąd uznając za nieważny zapis dotyczący stawki za roboczogodzinę zawarty w zleceniu naprawy pojazdu poprzestał na stawce uwzględnionej przez pozwanego na poziomie 160 zł netto, która stanowi całkowicie godziwą stawkę za prace naprawcze na terenie lokalnym.

źródło: https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/viii-gc-597-18-wyrok-sadu-rejonowego-w-bialymstoku-522714502 Wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 20 grudnia 2018 r. VIII GC 597/18

blog partnerski sklepu
Updated: 30 listopada 2021 — 13:13

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *