Pełnomocnictwo podatki. Było ale tylko WSA, nie NSA. NSA wezwał do poprawy ale się nie doczekał.

„Sformułowanie pełnomocnictwa z dnia [..] stycznia 2012 r. złożonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w G. jako załącznik do skargi kasacyjnej o treści „ustanawiam pełnomocnika w osobie adwokata T.D. (ORA w K., nr leg. […]), z L. z siedzibą w W. przy ul. R, W., do reprezentowania F. ul. L. w P;. w zakresie wszelkich działań w postępowaniu przed organami administracji publicznej oraz w postępowaniu odwoławczym przed Dyrektorem Izby Celnej dotyczącym decyzji administracyjnej Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych oraz w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli ww. decyzji administracyjnych przed właściwym Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, a także do ustanawiania dalszych pełnomocników” wskazuje, że było to pełnomocnictwo do prowadzenia poszczególnej sprawy dotyczącej jednej decyzji administracyjnej Naczelnika Urzędu Skarbowego […] i upoważniało do reprezentowania strony w postępowaniu odwoławczym przed Dyrektorem Izby Celnej oraz w postępowaniu sądowym dotyczącym decyzji wydanych przez te organy i toczącym się przed właściwym WSA.

Sformułowanie pełnomocnictwa, złożonego przed wojewódzkim sądem administracyjnym, wskazuje, że było to pełnomocnictwo, o którym mowa w art. 36 pkt 2 p.p.s.a., tj. do prowadzenia poszczególnej sprawy. Upoważnia ono bowiem do „reprezentowania w sprawie przed WSA”. Pełnomocnictwo to upoważnia do dokonywania wszelkich czynności w postępowaniu przed WSA, ale tylko przed tym sądem. Nie stanowiło natomiast umocowania do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku (post. NSA z dnia 14 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 1486/07).

Wbrew wywodom zażalenia pełnomocnictwo nie było natomiast pełnomocnictwem ogólnym do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi (art. 36 pkt 1 p.p.s.a.). Treść powyższego upoważnienia w żaden sposób bowiem nie wskazywała, by pełnomocnik był umocowany do reprezentowania skarżącej w szerszym zakresie niż tylko w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Z pełnomocnictwa nie wynikało w szczególności umocowanie do reprezentowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym albo do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważył również, że Pełnomocnik pomimo prawidłowego wezwania do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w postępowaniu kasacyjnym, nie uzupełnił powyższego braku. W takiej sytuacji Sąd pierwszej instancji zgodnie z prawem odrzucił skargę kasacyjną.

źródło: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/F0118F873E

I GZ 363/15 – Postanowienie NSA

Updated: 20 marca 2021 — 13:48

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *