Firmanctwo / nie firmanctwo. Oto jest pytanie.

Mając zaś na uwadze przytoczone wyżej i spójne zeznania i oświadczenia Skarżącej jak i J. S., dotyczące w szczególności okoliczności związanych z rozpoczęciem działalności pod firmą: I A. T., w opinii Sądu zaistnienie firmanctwa w sprawie wymaga potwierdzenia bądź wykluczenia przez organy obu instancji, a nie milczenia w tym zakresie NUS i DIAS. Rozstrzygnięcie tej kwestii ma decydujące znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, albowiem uznanie za podmiot firmujący Skarżącej wyłącza możliwość uznania Jej za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 uVAT, wskazując na Jej ewentualną odpowiedzialność z art. 113 o.p. (jako osoby trzeciej). Tym samym nie byłoby możliwym prowadzenia wobec Skarżącej postępowania w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług, a więc i wydania decyzji w oparciu o art. 21 § 3 o.p. Również w przypadku zobowiązania z art. 106 ust. 1 uVAT stwierdzenie firmanctwa ma istotne znaczenie dla ustalenia podmiotu, wobec którego wynikający z tego przepisu obowiązek zapłaty podatku będzie wymagany. W tym miejscu należy zauważyć, że Sąd ma świadomość rozstrzygnięć sądów administracyjnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 25 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 764/17 – dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), w których wskazywano, iż umocowanie (udzielenie pełnomocnictwa) przez rzekomego firmującego podmiotu, potencjalnego firmanta do prowadzenia działalności gospodarczej powoduje, że nie można mówić o firmanctwie, to jednak dotyczy to sytuacji pomocy w prowadzeniu działalności, a nie prowadzeniu działalności pod firmą podmiotu firmującego. Każdy stan faktyczny wymaga indywidualnego podejścia, a z istoty firmanctwa wynika że dla uzyskania efektu ukrycia działalności firmanta, podmiot firmujący nie może całkowicie być niewidoczny na zewnątrz, lecz jego rolą jest stwarzanie pozorów dokonywanie pewnych czynności mających wskazywać, że to on prowadzi rzeczywista działalność gospodarczą. Zdaniem Sądu dla stworzenia takich pozorów użytecznym może być również formalne umocowanie firmanta przez firmującego, natomiast w żadnym razie istnienie takiego umocowani nie może z góry wykluczać firmanctwa. Ponadto stosownie do treści art. 199a o.p. organ podatkowy ma nie tylko kompetencje, ale i obowiązek przy dokonywaniu ustaleń odnośnie stanu faktycznego odtworzyć rzeczywista treść czynności prawnej. Niewątpliwie udzielenie umocowania (pełnomocnictwo) jest czynnością prawną, o której mowa na gruncie wspomnianego przepisu i podlega weryfikacji zgodnie z jego treścią.

źródło: https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/i-sa-wr-138-20-wyrok-wojewodzkiego-sadu-523312495

blog partnerski sklepu
Updated: 25 listopada 2021 — 11:28

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *