Kategoria: podatkowe

Nadwyżka podatku naliczonego nad należnym nie jest nadpłatą na zasadach 72 O.p.?

” W tej sytuacji prawidłowo wywiódł Sąd I instancji, podzielając argumentację organów, że wykazana kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym nie jest stanowi nadpłaty w rozumieniu przepisów O.p. Za nadpłatę uważa się kwotę: nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku, przy czym określenie nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku odnosi się do kwoty zobowiązania podatkowego, o jakim mowa w art. 6 tej ustawy, czyli świadczenia pieniężnego, jakie należy uiścić na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy. Natomiast podatek naliczony, będący elementem rozliczenia zobowiązania w podatku od towarów i usług, nie jest podatkiem, o jakim mowa w art. 6 O.p., a co za tym idzie nadwyżka podatku naliczonego nad należnym również nie jest nadpłatą w rozumieniu art. 72 § 1 O.p. Zgodnie z art. 87 ust. 7 u.p.t.u. w przypadku gdy kwota podatku naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których mowa w ust. 2 zdanie pierwsze i ust. 5a, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów O.p. Tak więc samo zadeklarowanie tej różnicy nie skutkuje jeszcze powstaniem nadpłaty. „

https://www.lexlege.pl/ordynacja-podatkowa/art-72/

Podatek się przedawnił, kara administracyjna za brak odpowiedzi nawet po wygaśnięciu zobowiązania.

„Kwestia przedawnienia zobowiązania podatkowego, będąca przedmiotem sporu, nie może zostać uznana za okoliczność uwalniającą osobę wezwaną do przedstawienia określonego w art. 262 § 1 op dokumentu (pkt 2a) lub złożenia stosownych wyjaśnień

(§ 2) od odpowiedzialności stanowiącej podstawę nałożenia kary porządkowej. Tylko

w sytuacji oczywistej, gdy podatnik (osoba wezwana) z powodu bezspornego upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego i związanego z tym obowiązku posiadania ksiąg podatkowych lub innej dokumentacji podatkowej, nie posiada dokumentu, do którego przedłożenia został przez organ wezwany, osoba wezwana może skutecznie powoływać się na uzasadnioną przyczynę zaniechania wykonania obowiązku przedłożenia dokumentacji, której nie posiada i nie ma obowiązku jej posiadania. Odesłanie do art. 70 op, przewidziane w art. 263 § 4 op, dotyczy natomiast przedawnienia obowiązku zapłaty kary porządkowej i związanego z tym terminu przedawnienia (zob. wyrok NSA z 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II FSK 1950/17).”

źródło: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/5ECD71630B

II FSK 3749/17 – Wyrok NSA

Powaga rzeczy osądzonej wcześniejsza sprawa umorzona.

” Jedną z okoliczności wyłączających możliwość prowadzenia postepowania karnego jest zakaz w postaci rei iudicata, o którym mowa w art. 17 § 1 pkt. 7 kpk. Zgodnie ze wskazanym przepisem postępowania nie wszczyna się, a wszczęte umarza gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się. (…)

„Podkreślić w tym miejscu jednak należy, iż stan rzeczy osądzonej zawsze tworzą jedynie prawomocne orzeczenia merytoryczne, rozstrzygające w kwestii odpowiedzialności karnej sprawcy (skazanie, uniewinnienie, warunkowe umorzenie), zaś orzeczenia formalne /a taki charakter miało postanowienia Sądu Rejonowego w Olecku z dnia 26 marca 2014 roku/, a więc o dopuszczalności (niedopuszczalności) procesu (umorzenie), tylko jeżeli oparte są na ujemnej przesłance bezwzględnej, a więc nieusuwalnej (np. przedawnienie, śmierć oskarżonego). W razie prawomocnego umorzenia postępowania z uwagi na przeszkodę usuwalną (np. brak skargi uprawnionego oskarżyciela czy brak wniosku o ściganie) zakaz ne bis in idem funkcjonuje jedynie w układzie procesowym, w jakim nadal istnieje ta ujemna przesłanka procesowa.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy rozważyć zatem należało, czy w niniejszym postępowaniu uległ zmianie „układ procesowy”, a tym samym – czy wniesienie aktu oskarżenia przez oskarżyciel publicznego było dopuszczalne.”

Art. 17. KPK

źródło: https://www.saos.org.pl/judgments/214743

Sygn. akt II K 540/14 z dnia 18 września 2015r.

Powaga rzeczy osądzonej nie pozwala na ponowne postępowanie przeciwko tej samej osobie o ten sam przedmiot odpowiedzialności prawnej, innymi słowy – o ten sam czyn w znaczeniu prawnym. Nie sposób tu również pominąć wyroku z dnia 18.02.2009 r. (V KK 4/09, Lex nr 486533), w którym wyjaśniono, że przez ten sam czyn rozumieć należy to samo zdarzenie faktyczne, które było już uprzednio przedmiotem osądu, bez względu na jego kwalifikację prawną czy różnice w opisie czynu, jeżeli tylko konkretne okoliczności ustalone w obu postępowaniach odnośnie identyczności przedmiotu przestępstwa, przedmiotu czynności wykonawczej, a także posiłkowo miejsca, czasu i okoliczności jego popełniania wskazują na tożsamość czynu, przy czym już np. różnice w opisie sposobu działania sprawcy nie mają tu decydującego charakteru. Analogiczne stanowisko zajął też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13.10.2011 r. (IV KK 193/11, Prok. i Pr. wkł. 2012/3/11), gdzie stwierdził, że zakaz prowadzenia postępowania w postaci rei iudicate zachodzi wówczas, gdy uprzednio zakończone zostało prawomocnie postępowanie co do tego samego czynu tej samej osoby, nowe zaś postępowanie pokrywa się z przedmiotem postępowania w sprawie już zakończonej, a także, gdy jego przedmiot jest częścią przedmiotu osądzonego w sprawie już zakończonej.

źródło: http://orzeczenia.lublin.so.gov.pl/content/$N/153005000002506_V_Ka_000319_2014_Uz_2014-06-04_001

( Sygn. akt V Ka 319/14, Sąd Okręgowy w Lublinie V Wydział Karny )

Czy urząd skarbowy może zająć puste konto bankowe?

” Podkreślić przy tym należy, że skuteczne zastosowanie środka egzekucyjnego przez zajęcie rachunku bankowego nie ma nic wspólnego z istnieniem na tym rachunku wierzytelności nadających się do zrealizowania w dniu zajęcia. Zajęcie obejmuje także wierzytelności przyszłe z umowy rachunku bankowego, a więc takie wierzytelności, które powstaną na skutek wpływu na rachunek środków z jakiegokolwiek tytułu. Okoliczność braku środków pieniężnych na zajętym rachunku bankowym nie ma więc żadnego znaczenia dla skuteczności przerwania biegu terminu przedawnienia. „

źródło: https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/i-sa-lu-603-17-zajecie-pustego-konta-skutkujace-522486721

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie
z dnia 13 października 2017 r.
I SA/Lu 603/17