Kategoria: podatkowe

Czy zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy prawa czy na wniosek? Pobocznie przy rozważaniach TK ad-rem ad-personam.

81/7/A/2012
WYROK TK
z dnia 17 lipca 2012 r.
Sygn. akt P 30/11*

” Zgodnie z art. 70 § 1 o.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przedawnienie zobowiązania podatkowego oznacza, że po upływie określonego czasu 16 zobowiązanie podatkowe, chociaż niezapłacone, wygasa – zgodnie z art. 59 § 1 pkt 9 o.p. – z mocy prawa łącznie z odsetkami za zwłokę, bez potrzeby wydawana odrębnych decyzji. Organ podatkowy po upływie terminu przedawnienia nie może skutecznie żądać zapłaty należności, zaś dobrowolna zapłata podatku po tym terminie skutkuje powstaniem u podatnika nadpłaty podlegającej zwrotowi. „

Dygresja ale ważna (ad-rem ad-personam) ” To postanowienie ogłasza się niezwłocznie podejrzanemu i przesłuchuje się go, chyba że ogłoszenie postanowienia lub przesłuchanie podejrzanego nie jest możliwe z powodu jego ukrywania się lub nieobecności w kraju. „

źródło: http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20120000848/T/D20120848TK.pdf

Nadpłata w podatku co można, czego nie można.

Art. 79. Ordynacja podatk.
Niedopuszczalność wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty
§ 1.
Postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty nie może zostać wszczęte w czasie trwania postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej – w zakresie zobowiązań podatkowych, których dotyczy postępowanie lub kontrola. W razie wszczęcia z urzędu postępowania podatkowego w sprawie, w której został złożony wniosek o stwierdzenie nadpłaty, żądanie zawarte we wniosku o stwierdzenie nadpłaty podlega rozpatrzeniu w tym postępowaniu.

źródło: https://www.lexlege.pl/ordynacja-podatkowa/art-79/

Więcej:
Rozdział 9 „Nadpłata” https://www.podatki.biz/artykuly/20_3154.htm

Rejestracja jako podatnik vat formalna vs. materialna.

” W przedmiotowym stanie faktycznym prawo do odliczenia powstało w momencie otrzymania przez Podatnika faktur z naliczonym VAT – w okresie kiedy Podatnik nie był formalnie czynnym podatnikiem VAT (materialnie był), czyli w styczniu 2020 r. i w lutym przed 18 lutego 2020 r. Prawo to zostało jednak zrealizowane dopiero w kolejnym okresie rozliczeniowym, tj. w lutym 2020 r., kiedy Podatnik formalnie stał się czynnym podatnikiem VAT. Realizacja tego prawa nastąpiła poprzez złożenie deklaracji podatkowej VAT-7, w której Podatnik wyraził wolę skorzystania z prawa do odliczenia.

(…)

Zgodnie z art. 96 ust. 4a ustawy, naczelnik urzędu skarbowego nie dokonuje rejestracji podmiotu jako podatnika VAT bez konieczności zawiadamiania podmiotu, jeżeli:

  1. dane podane w zgłoszeniu rejestracyjnym są niezgodne z prawdą lub
  2. podmiot ten nie istnieje, lub
  3. mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania się z tym podmiotem albo jego pełnomocnikiem, lub
  4. podmiot albo jego pełnomocnik nie stawia się na wezwania naczelnika urzędu skarbowego, lub
  5. z posiadanych informacji wynika, że podatnik może prowadzić działania z zamiarem wykorzystania działalności banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1 Ordynacji podatkowej lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu art. 119zg pkt 9 Ordynacji podatkowej, lub
  6. wobec tego podmiotu sąd orzekł, na podstawie odrębnych przepisów, zakaz prowadzenia działalności gospodarczej.

Jak wynika z art. 96 ust. 5 ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

  1. przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
  2. przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
  3. przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
  4. przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.”

źródło: https://sip.mf.gov.pl/faces/views/szczegoly/szczegoly-interpretacji-indywidualnej.xhtml?dokumentId=578760&poziomDostepu=PUB&indexAccordionPanel=-1#tresc

Sposób księgowania zaległości podatkowych

„W zakresie reguły rachowania wpłat na poczet zaległości wskazanej przez ustawodawcę wypowiadały się sądy administracyjne. Warto w tym zakresie wskazać na wyrok NSA z 14 marca 2013 r. (sygn. akt II FSK 1457/11), z którego wynika, że:

  1. ,,jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę„,
  2. ,,w razie wpłaty na poczet zaległości podatkowej, dyspozycja podatnika wiąże organ podatkowy z uwzględnieniem ograniczenia przewidzianego w art. 55 § 2 o.p., a zatem nie dotyczy odsetek od zaległości z tytułu tego samego zobowiązania podatkowego. Odsetki od zaległości podatkowej nie są samodzielnym, oderwanym od zaległości podatkowej, świadczeniem. Mają one charakter akcesoryjny w stosunku do należności głównej – zaległości podatkowej. Biorąc pod uwagę kontekst wynikający z treści art. 55 § 2 o.p., kwotę główną zaległości oraz odsetki za zwłokę od tej zaległości należy rozpatrywać łącznie, jako odnoszące się do tego samego zobowiązania podatkowego”,
  3. ,,zarówno zobowiązany do zapłacenia zaległości wraz z odsetkami, jak i organ podatkowy nie mogą zmieniać »proporcji« określonych w art. 55 § 2 o.p. W szczególności nie jest możliwe zaliczenie dokonanej przez podatnika wpłaty jedynie na poczet zaległości głównej albo też na poczet odsetek”.

źródło: https://akademia.infor.pl/kurs/FOB0000000000000762564,powiazane,artykul,FOB0000000000000755235,Jak-rachowac-wplaty-oraz-naliczac-odsetki-w-przypadku-podatkow-lokalnych.html

Art. 62. – [Zaliczenie wpłat dokonanych przez podatnika] – Ordynacja podatkowa.
Wersja od: 1 stycznia 2021 r. do: 31 stycznia 2021 r.

https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/ordynacja-podatkowa-16799056/art-62

Stwierdzenie nieważności decyzji podatkowej

Art.  247.  [Podstawy stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej]

źródło: https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/ordynacja-podatkowa-16799056/art-247

Dygresja:

” Naruszenia przepisów postępowania, będące podstawą do wznowienie postępowania, nie są podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji (por. np. wyrok NSA z 19 stycznia 2010 r., sygn. II OSK 129/09, LEX nr 597180). Ze zbiegiem trybu stwierdzenia nieważności i trybu wznowieniowego mielibyśmy do czynienia w przypadku, gdyby decyzja miała dwie wady, z których jedna byłaby podstawą do wznowienia postępowania (np. decyzja została wydana przez pracownika organu podlegającego wyłączeniu – art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a.), a druga do stwierdzenia nieważności decyzji (np. decyzja została wydana bez podstawy prawnej – art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).  „

źródło: https://www.rp.pl/Urzednicy/307099987-Stwierdzenie-niewaznosci-decyzji-administracyjnej-wywoluje-skutek-od-daty-jej-wydania.html