Miesiąc: Marzec 2021

art. 70 § 7 pkt 1 Op

” Mając na względzie konieczność wykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który stwierdził: „Jednakże z chwilą upływu 5-letniego terminu przedawnienia podatnik musi zostać poinformowany, że przedawnienie nie następuje, bo jego bieg został zawieszony w związku z wszczęciem postępowania karnoskarbowego. Zasada ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa wymaga, żeby podatnik wiedział, czy jego zobowiązanie podatkowe przedawniło się, czy nie.”, dążąc do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego zalecam, aby do czasu wejścia w życie odpowiednich rozwiązań legislacyjnych, organy podatkowe właściwe w zakresie zobowiązania podatkowego, z którego niewykonaniem wiąże się podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia, na podstawie art. 121 w związku z art. 70 § 6 pkt 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, zawiadamiały podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz o rozpoczęciu bądź dalszym biegu terminu przedawnienia po upływie okresu zawieszenia, w związku z art. 70 § 7 pkt 1 ustawy – Ordynacja podatkowa. Aczkolwiek przepis art. 121 ustawy – Ordynacja podatkowa jest przepisem proceduralnym, to ze względu na treść zasady informowania wyrażonej w tym przepisie, możliwe jest jego zastosowanie przy zawiadamianiu podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia

(…)

W zawiadomieniu należy podać informację o dalszym biegu terminu przedawnienia, w związku z art. 70 § 7 pkt 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, po upływie okresu zawieszenia, jeżeli postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe zostało wszczęte i prawomocnie zakończone przed upływem terminu przedawniania. W przypadku gdy postępowanie w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone o dalszym biegu terminu przedawnienia organ podatkowy informuje w odrębnym zawiadomieniu. „

źródło:

https://www.mf.gov.pl/documents/764034/1095334/Dz.+Urz.+Min.+Fin.+z+dnia+4+pa%C5%BAdziernika+2012+r.+-+poz.+48+-

https://arslege.pl/przedawnienie-zobowiazania-podatkowego/k38/a15966/

Uwaga na zmiany od
15 października 2013 r ?

Wyłączenie organu art 25 kpa

” Podobna regulacja została również ustanowiona w art. 25 § 1 k.p.a., z tą jednak różnicą, że oprócz małżonka, krewnych czy osób związanych z tytułu przysposobienia, opieki czy kurateli jako podmiotów „wobec których organ administracji publicznej nie może działać”, są jeszcze wskazane osoby powinowate do II stopnia wobec organu (np. rodzeństwo małżonka). Na gruncie obydwu regulacji dotyczących wyłączenia organu wykształciło się bogate orzecznictwo sądów administracyjnych. Na przykład w wyroku WSA w Warszawie z 24 sierpnia 2010 r. (sygn. akt VII SA/Wa 830/10), który mówi o wyłączeniu organu od prowadzenia sprawy w oparciu o art. 25 k.p.a. następuje z mocy prawa i zbędne jest wydawanie jakiegokolwiek postanowienia przez organ podlegający wyłączeniu lub organ wyższego stopnia; przepis art. 25 k.p.a. nie stanowi o wyłączeniu od udziału w sprawie, ale o wyłączeniu od załatwienia sprawy. Zatem uregulowanie z art. 25 k.p.a. ma szerszy charakter wyłączenia niż z art. 24 k.p.a. „

źródło: https://inforfk.pl/cykle-tematyczne/tresc,inforfk,00,INF0000000000000688173,Delegacja-uprawnien-i-wylaczenie-organu-w-postepowaniu-podatkowym.html

” Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidłowo stwierdził, że w orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że przepisy art. 24 K.p.a. nie mają zastosowania do osoby piastującej funkcje monokratycznego organu administracji publicznej, gdyż odnoszą się one wyłącznie do pracownika (por. powołana uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt I OPS 13/09, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt SK 3/11, a także wyrok NSA z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 1186/12). Piastun funkcji monkratycznego organu administracji publicznej podlega wyłączeniu na podstawie przepisów o wyłączeniu organu w postępowaniu administracyjnym (art. 25 K.p.a.). „

źródło:

http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/366276FDFE


Rozróżnienie wyłączenia pracownika od wyłączenia organu istotne jest chociażby z uwagi na to, iż wyłączenie organu prowadzi zawsze do zmiany właściwości miejscowej (art. 21 k.p.a.), przeto jest dopuszczalne tylko w sytuacjach ściśle odpowiadających przyczynom wyłączenia określonym w art. 25 k.p.a., który zawiera regulację modyfikującą przepisy o właściwości miejscowej organów administracji. Wyłączenie organu od załatwienia sprawy z przyczyny niewymienionej w art. 25 k.p.a., a następnie wydanie decyzji załatwiającej sprawę przez inny organ oznaczałoby wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości. Również stwierdzić trzeba, że skoro przesłanki z art. 25 § 1 k.p.a. odnoszą się do osoby kierownika organu, to nie ma podstaw, by oceniać możliwość jego wyłączenia również w świetle art. 24 k.p.a. Stanowiłoby to, bowiem faktyczne rozszerzenie podstaw wyłączenia, których ustawodawca nie wymienił. „

źródło: https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/ii-osk-2345-10-konsekwencje-wylaczenia-organu-521518003

” Art. 25. § 1. Organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych: 1) jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3; 2) osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3. § 2. Przepis art. 24 § 4 stosuje się odpowiednio. „

źródło: http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19600300168/U/D19600168Lj.pdf

Art. 229. [Pomocnicze określenie właściwości organów]

(rada gminy, rada powiatu)

Wygaśnięcie decyzji. Wątek z PINB.


Poza tym należy zwrócić uwagę, że bezprzedmiotowość decyzji jest konieczną, lecz nie jedyną przesłanką stwierdzenia jej wygaśnięcia. Stwierdzenie wygaśnięcia musi leżeć w interesie społecznym (nie jest to pojęcie tożsame z interesem publicznym – który jest pojęciem szerszym w stosunku do interesu społecznego) lub w interesie strony „

źródło: https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/ii-sa-kr-469-06-wyrok-wojewodzkiego-sadu-521026367

Prawomocny wyrok a stwierdzenie nieważności decyzji.

” Jak wskazano w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., I OPS 6/09 nie zawsze wyrok oddalający skargę na kwestionowaną decyzję automatycznie stanowi przeszkodę do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia jej nieważności. Możliwa jest bowiem sytuacja, w której występujący z żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji wskaże okoliczności, które nie były objęte orzeczeniem sądu, np. fakt uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy inną decyzją ostateczną albo zwróci uwagę na fakt oddalenia skargi z powodu braku legitymacji skarżącego. Uwarunkowany względami obiektywnymi brak wiedzy sądu o istotnych dla wyniku postępowania okolicznościach sprawy spowoduje, że poza zakresem kontroli sądowej objętej powagą rzeczy osądzonej znajdzie się to, na co powoła się wnoszący żądanie. W takim wypadku, prawomocny wyrok oddalający skargę na decyzję nie byłby przeszkodą dla przeprowadzenia postępowania w celu merytorycznego rozpoznania złożonego do organu administracji żądania. „

źródło: https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/ii-osk-2572-14-warunki-dopuszczalnosci-stwierdzenia-522213052

” Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 k.p.a.) wówczas, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania organ administracji publicznej ustali wystąpienie – z uwagi na wydany uprzednio wyrok sądu – przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym. W pozostałych przypadkach organ administracji publicznej obowiązany jest rozpoznać żądanie co do istoty stosując art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 k.p.a. „

źródło: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/42DFF57840

Pozbawienie możliwości działania. PPSA.

” W wyroku z dnia 25 kwietnia 2012 r. NSA przyjął, że aby doszło do wznowienia postępowania na podstawie art. 271 pkt 2 p.p.s.a., dotyczącej naruszenia przepisów postępowania, wskutek których strona była pozbawiona możliwości działania, muszą zostać spełnione łącznie trzy przesłanki:

w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, strona została pozbawiona możności działania bez własnej winy

oraz bezpośrednią i wyłączną przyczyną pozbawienia strony możności działania było naruszenie przepisów prawa (sygn. akt II OSK 2557/11). „

źródło: https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/i-sab-sz-11-14-nienalezyta-reprezentacja-i-pozbawienie-522191928

II OSK 2557/11

https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/ii-osk-2557-11-wyrok-naczelnego-sadu-administracyjnego-521260834

(Sąd uchylił).