Miesiąc: Styczeń 2021

Odszkodowanie od organów państwa, przypadek PINB. Czy potrzebny jest prejudykat w postaci decyzji?

” Sąd Apelacyjny dostrzegając problem, iż poszkodowany ostateczną decyzją administracyjną, może ubiegać się o odszkodowanie dopiero po uzyskaniu prejudykatu (art. 4171 § 2 k.c. w zw. z art. 287 pkt 1 p.p.s.a.) uznał, iż wiedzę o osobie obowiązanej do naprawienia szkody w rozumieniu art. 4421 § 1 k.c. poszkodowany uzyskuje z dniem wydania decyzji stanowiącej konieczny warunek dochodzenia odszkodowania, skoro dopiero w tej dacie od uprawnionego można rozsądnie oczekiwać dochodzenia swojego prawa. Skarżący natomiast uznaje, iż wiedza o osobie sprawcy szkody powstaje z chwilą wydania decyzji wywołującej szkodę w majątku uprawnionego, jest zatem niezależna od biegu postępowania administracyjnego. Konsekwencją tego poglądu jest akceptowanie sytuacji, w której osoba dotknięta szkodą, mimo dochowania wszelkich aktów staranności, z chwilą uzyskania prejudykatu stanowiącego warunek konieczny dochodzenia roszczenia, mogłaby zostać pozbawiona możliwości skutecznego jego zgłoszenia, w razie podniesienia zarzutu przedawnienia. Stanowisko to wymagałoby rozważenia gdyby podstawę oceny zarzutu przedawnienia stanowił art. 4421 § 1 k.c. „

źródło: http://www.sn.pl/sites/orzecznictwo/Orzeczenia2/III%20CSK%2089-12-1.pdf

(…) może jedynie wyrok ten uchylić. Uchylenie to następuje wówczas na niekorzyść oskarżonego na podstawie apelacji wniesionej w tym właśnie kierunku, tyle że poza jej granicami i zarzutami. Czyli co może apelacja („sąd odwoławczy”) na drodze karnej.

” Różnica sprowadza się jedynie do tego, że na podstawie art. 440 k.p.k. sąd odwoławczy może samodzielnie zmienić wyrok tylko wtedy, jeżeli czyni to na korzyść oskarżonego, gdyby zaś miało to skutkować na jego niekorzyść, może jedynie wyrok ten uchylić. Uchylenie to następuje wówczas na niekorzyść oskarżonego na podstawie apelacji wniesionej w tym właśnie kierunku, tyle że poza jej granicami i zarzutami. Tym samym w postępowaniu ponownym nie działa tzw. pośredni zakaz reformationis in peius, o jakim mowa w art. 443 k.p.k. (zob. wyrok SN z dnia 3 grudnia 2013 r., IV KK 302/13, Lex nr 1494017). „

źródło:https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/iii-kk-236-14-mozliwosc-poprawienia-kwalifikacji-521641934

Czy sąd II instancji jest związany zarzutami apelacji.

” Sąd Najwyższy uznał, że rozpoznając sprawę w postępowaniu apelacyjnym sąd II instancji związany jest zarzutami dotyczącymi prawa procesowego, nie wiążą go natomiast zarzuty odnoszące się do naruszenia prawa materialnego, czyli przepisów które są podstawą rozstrzygnięcia i dotyczą istoty sporu. Zawsze jednak w granicach zaskarżenia bierze z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. „

źródło: https://czasopisma.beck.pl/monitor-prawniczy/aktualnosc/zwiazanie-sadu-ii-instancji-zarzutami-apelacji/

kpc, moc uchwały

Zamiar, uchwała SN. Wola – wywołanie stanu, wywołanie i utrzymanie, też samo utrzymanie.

” Istota przestępstwa trwałego od dawna nie budzi żadnych wątpliwości zarówno w teorii, jak i w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Polega ono bowiem albo na wywołaniu i utrzymaniu stanu przestępnego, albo tylko na utrzymaniu takiego stanu, którego sprawca nie spowodował „

(Uchwała
Sądu Najwyższego
z dnia 7 września 2000 r.
I KZP 22/00)

źródło: https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/i-kzp-22-00-uchwala-sadu-najwyzszego-520135673

” Warunkiem przyjęcia tożsamości zamiaru jest, by oskarżony od samego początku prowadzenia tego rodzaju działalności miał świadomość zakresu tej działalności i obejmował nią wolę realizacji każdego ze znamion czynu zabronionego. „

źródło: http://www.szybkoisprawnie.com.pl/2021/01/12/powaga-rzeczy-osadzonej-wczesniejsza-sprawa-umorzona/

i inna uchwała


Tak więc, jeśli na przykład sąd uniewinni oskarżonego od popełnienia czynów wskazanych w skardze jako zachowania stanowiące elementy przestępstwa ciągłego, to orzeczenie to zrodzi powagę rzeczy osądzonej jedynie w odniesieniu do tych jednostkowych czynów, tylko bowiem w kwestii odpowiedzialności za te właśnie czyny sąd orzekł. W przyszłości zatem możliwe będzie postawienie sprawcy zarzutu, odnoszącego się do innych zachowań oskarżonego, mieszczących się w tym samym czasokresie, którego dotyczyło poprzednie orzeczenie, nawet gdyby owe nowe zachowania, wraz z tymi, od popełnienia których sprawcę prawomocnie uniewinniono, układały się w konstrukcję czynu ciągłego, o którym mowa w art. 12 k.k. „

https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/i-kzp-15-07-uchwala-sadu-najwyzszego-520364643

„Art. 12. KK

Wielość zachowań, czyn ciągły

§ 1.Dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony; jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania wielości zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość pokrzywdzonego.
§ 2.Odpowiada jak za jeden czyn zabroniony wyczerpujący znamiona przestępstwa ten, kto w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu tej samej albo takiej samej sposobności lub w podobny sposób popełnia dwa lub więcej umyślnych wykroczeń przeciwko mieniu, jeżeli łączna wartość mienia uzasadnia odpowiedzialność za przestępstwo. „

źródło: https://www.lexlege.pl/kk/art-12/