Sprawa typu kasacja, wznowienie postępowania, jak liczyć czas jaki ma pełnomocnik z urzędu na wniesienie? (Wyrok SN w sprawie cywilnej, rozważania w administracyjnej).

(A jak jest w administracyjnej? (Też RPO)).

III CZP 117/08 ( Uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 17 lutego 2009 r., )

” Znaczenie tej kwestii aktualizuje się jednakże dopiero na etapie orzekania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji (skargi kasacyjnej). Sąd podejmujący decyzję odnośnie do przywrócenia terminu powinien ustalić, zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c., czy związek między zachowaniem procesowym strony a przyczynami, które spowodowały uchybienie terminowi jest tego rodzaju, że winę w uchybieniu terminowi ponosi strona, czy też wyklucza przypisanie tej winy stronie. Wyjaśniając znaczenie tego związku, Sąd Najwyższy, zgodnie z utrwalonym już wówczas poglądem, który pozostał aktualny także na gruncie art. 168 § 1 k.p.c., wskazał w orzeczeniu z dnia 11 kwietnia 1938 r., III C 339/38 (Zb. Urz. 1939, nr 4, poz. 158), że winą strony (jej przedstawiciela lub pełnomocnika procesowego) w znaczeniu procesowym jest nieprzykładanie staranności i troskliwości w stopniu, jakiego z natury rzeczy wymaga prowadzenie sprawy, nieprzestrzeganie wszelkich potrzebnych i możliwych środków ostrożności dla dopełnienia w terminie czynności procesowej, jeżeli wskutek tego czynności procesowej nie dokonano w terminie, a z okoliczności przypadku wynika, że przy zachowaniu tej staranności i ostrożności strona (przedstawiciel, pełnomocnik) dopełniłaby tej czynności w terminie. Podniósł, że przy rozpoznaniu wniosku należy rozważyć wszystkie okoliczności danego przypadku oraz mieć na względzie, że w stosunku do adwokata wymagania staranności troskliwości i ostrożności muszą być większe, niż w stosunku do osoby nieznającej prawa i nietrudniącej się zawodowo prowadzeniem spraw. Przyczyna powodująca uchybienie terminowi może więc być uznana za wykluczającą winę, gdy w tym znaczeniu, o jakim mowa, nie ma ona żadnego związku z działaniem lub zachowaniem się strony. Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie może być uwzględniony, gdy ustalone okoliczności świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy w jakiejkolwiek postaci, także polegającej na niedbalstwie (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 października 1999 r., I CKN 556/98, nie publ., i z dnia 4 marca 2005 r., II UZ 72/04). Brak winy strony w uchybieniu terminowi, o którym mowa w art. 168 § 1 k.p.c., podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2004 r., I CZ 142 /04, z dnia 11 stycznia 2007 r. I CZ 116/06 i z dnia 26 kwietnia 2007 r., III CZ 22/07, nie publ.). Ocena ta nie może abstrahować od oceny uwzględniającej stopień wykształcenia strony, posiadanej przez nią wiedzy prawniczej oraz doświadczenia życiowego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1994 r., I PRN 21/94, OSNAPUS 1994, nr 5, poz. 85). Należy podzielić stanowisko zajęte w uzasadnieniu wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich w nawiązaniu do poglądu Sądu Najwyższego przedstawionego w postanowieniu z dnia 11 października 2001 r., IV CZ 163/01, że pełna obiektywizacja kryteriów orzekania o przywróceniu terminu nie jest celowa, gdyż instytucja ta jest ze swej istoty ukierunkowana na wartościowanie konkretnych stanów faktycznych. Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (wyrok z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie Vacher v. France oraz wyrok z dnia 18 grudnia 2001 r. w sprawie R.D. przeciwko Polsce, „Prokuratura i Prawo” 2002, nr 3, s. 149), interes wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby oskarżony miał możliwość wniesienia skargi kasacyjnej w swojej sprawie w sposób konkretny i skuteczny. W powołanej sprawie, dotyczącej prawa oskarżonego do pomocy adwokata finansowanego przez państwo, fakt koniecznego zastępstwa przez fachowego pełnomocnika został oceniony przez Trybunał jako obiektywna niemożność uruchomienia stadium kasacyjnego. Przy uwzględnieniu, że oskarżony otrzymał decyzję o odmowie ustanowienia adwokata na osiem dni przed upływem ustawowego terminu do wniesienia kasacji, Trybunał stwierdził, iż nie zapewniono mu realnej możliwości wniesienia i bronienia swojej sprawy w sposób konkretny. Wynikające z przytoczonego wyroku wskazania dotyczące prawa do sądu oraz dostępu do sądu kasacyjnego, gdy wynika on z ustawy, są właściwe także dla postępowania cywilnego. Realizacji prawa do sądu na poziomie tak ukształtowanych standardów ochrony prawnej nie może zapewnić wykładnia art. 169 § 1 k.p.c., w której przyjmuje się, że bieg terminu do złożenia przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd wniosku o przywrócenie terminu oraz dokonanie czynności przez wniesienie skargi kasacyjnej rozpoczyna się w dniu, w którym dowiedział się on o wyznaczeniu go pełnomocnikiem. W sytuacji, w której ustanowienie przez sąd pełnomocnika dla strony w celu umożliwienia jej wniesienia skargi kasacyjnej następuje nieznacznie przed upływem lub nawet już po upływie dwumiesięcznego terminu określonego w art. 3985 § 1 k.p.c., termin do wniesienia skargi kasacyjnej ulega znacznemu skróceniu. W drugim z tych przypadków

skraca się do tygodnia,

tyle bowiem wynosi, liczony – przy takim założeniu – od dowiedzenia się przez pełnomocnika o jego wyznaczeniu, termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz wniesienia wraz z nim skargi kasacyjnej. „

źródło:
http://sn.pl/sites/orzecznictwo/Orzeczenia1/III%20CZP%20117-08.pdf

Temat administracyjny:

„WSA postanowieniem z dnia […] października 2015 r. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata z urzędu.

Pismem z dnia […] października 2015 r. Sąd wezwał wyznaczonego dla J. K. – adwokata T. P. o uzupełnienie skargi – w terminie 7 dnia pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez: 1) podanie podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego oraz uprawdopodobnienie dopuszczalności wznowienia, 2) wskazanie okoliczności stwierdzającej zachowanie terminu do wniesienia skargi, 3) podanie żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.

W odpowiedzi pismem z dnia […] listopada 2015 r. reprezentujący skarżącego adwokat wniósł o: 1) wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem WSA z dnia 9 stycznia 2015 r., 2) zmianę wyroku WSA z dnia 9 stycznia 2015 r. poprzez uchylenie w całości decyzji Wojewody Podkarpackiego z dnia […] czerwca 2014 r. i poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy Bircza z dnia […] maja 2014 r.”

źródło:
http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/012D475462

Updated: 19 listopada 2019 — 19:16

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *