Czy sąd cywilny jest związany decyzją administracyjną, pozorność decyzji.

Sąd Najwyższy (IV CSK 636/14) słusznie zauważył, iż sąd nie jest związany jedynie tzw. decyzją pozorną (nieakt, decyzja bezwzględnie nieważna), czyli taką, która nie spełnia podstawowych wymogów dla aktu administracyjnego:

  • brak organu powołanego do orzekania w określonej materii,
  • oczywista niewłaściwość organu, który wydał decyzję
  • niezastosowanie jakiejkolwiek procedur,
  • oczywisty brak prawa materialnego administracyjnego.”

źródło: https://xn--przesy-energii-lnc.pl/2015/11/03/sad-jest-zwiazany-decyzja-jednak-tylko-ostateczna/

 


IV CSK 636/14:

Zarzut naruszenia art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c. przez niewyjaśnienie, na jakiej podstawie Sąd Okręgowy – odmiennie niż Sąd pierwszej instancji – uznał decyzje wywłaszczeniowe wydane na podstawie art. 35 u.z.t.w.n. za decyzje ostateczne, jest pozbawiony racji, uszło bowiem uwagi skarżących, że Sąd Okręgowy wskazał motywy swojego stanowiska w tej kwestii. Stwierdził, że zarzut niedoręczenia odnośnych decyzji poprzednikom prawnym skarżących mógłby być podnoszony jedynie w postępowaniu administracyjnym, w postępowaniu cywilnym natomiast decyzja administracyjna, która nie została podważona we właściwym trybie, ma charakter wiążący, chyba że jest bezwzględnie nieważna; wyjątek ten nie dotyczy jednak decyzji, o których mowa w niniejszej sprawie

źródło: https://xn--przesy-energii-lnc.pl/wp-content/uploads/2015/11/IV-CSK-636-14-ZWI%C4%84ZANIE-S%C4%84DU-DECYZJ%C4%84-ADMINISTRACYJN%C4%84.pdf

+ nieważność decyzji


Art. 156. Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji

§ 1. Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która:
1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości;
2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa;
3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo sprawy, którą załatwiono milcząco;
4) została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie;
5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały;
6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą;
7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.
§ 2. Nie stwierdza się nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w § 1 pkt 1, 3, 4 i 7, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne.
(Art. 156 § 2 – w zakresie, w jakim nie wyłącza dopuszczalności stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, gdy od wydania decyzji nastąpił znaczny upływ czasu, a decyzja była podstawą nabycia prawa lub ekspektatywy – został uznany za niezgodny z art. 2 unormowania w zakresie postępowania w sprawie skarg i wniosków Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 21.05.2015 r. sygn. akt P 46/13 (Dz. U. 2015.0.702)

ważne:

„Sąd orzekający w sprawie cywilnej z racji swojej niezawisłości może jednak autonomicznie i suwerennie rozstrzygać o tym, czy dana decyzja administracyjna mogła wywrzeć i czy wywarła skutki cywilnoprawne. Innymi słowy, sąd powszechny może weryfikować decyzję administracyjną, jeżeli strona nie wniesie od niej skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Weryfikacja ta jest jednak ograniczona, gdyż ostateczne decyzje administracyjne o charakterze konstytutywnym wydane przez właściwe organy i w zakresie ich kompetencji tworzą stany prawne, których sądy cywilne nie mogą pomijać i muszą je uwzględniać przy rozstrzyganiu sprawy. Co więcej, sąd cywilny nie jest władny samodzielnie rozpoznać na potrzeby toczącej się sprawy cywilnej ewentualnego zarzutu którejś ze stron, że decyzja administracyjna o charakterze konstytutywnym jest decyzją nieważną lub merytorycznie błędną. Należy bowiem odróżniać kompetencję sądu cywilnego do samodzielnego rozstrzygania w konkretnej sprawie i dla jej potrzeb o skuteczności danego aktu administracyjnego w sferze stosunków cywilnoprawnych od funkcji organów administracji i sądu administracyjnego w zakresie stwierdzania nieważności aktu administracyjnego, wydanego przez właściwy organ administracji lub sąd administracyjny”.

źródło: http://www.sn.pl/sites/orzecznictwo/orzeczenia3/v%20csk%20589-17-3.pdf


„Zasada ta doznaje ograniczenia jedynie w sytuacji bezwzględnej nieważności decyzji administracyjnej. Sąd Najwyższy, od kilkudziesięciu lat wyraża niezmienny pogląd, że decyzja administracyjna nie może wywołać skutków prawnych, jeżeli jest dotknięta wadami godzącymi w jej istotę jako aktu administracyjnego. Generalnie są to takie wady, które w ogóle dyskwalifikują ją jako akt administracyjny – art. 107 k.p.a. (uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego- 7 sędziów z dnia 9 października 2007 r., III CZP 46/07).”

źródło: http://orzeczenia.szczecin.so.gov.pl/content/$N/155515000001003_II_Ca_000406_2014_Uz_2014-05-30_001


„Reasumując Sąd przyjął, iż w postępowaniu cywilnym obowiązany jest uwzględniać stan prawny wynikający z osnowy ostatecznej decyzji administracyjnej, chyba że decyzja została wydana przez organ niepowołany lub w zakresie przedmiotu orzeczenia bez jakiejkolwiek podstawy w obowiązującym prawie materialnym, względnie z oczywistym naruszeniem reguł postępowania administracyjnego. W tych przypadkach sąd nie jest związany decyzją administracyjną, ponieważ jest ona bezwzględnie nieważna (nieistniejąca prawnie) i – pomimo jej formalnego nieuchylenia – nie wywołuje skutków prawnych.”

źródło: https://www.saos.org.pl/judgments/227488

 

Updated: 12 listopada 2019 — 09:44

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *