Obraza Sądu na piśmie art 49 pusp nie ale np. 226 k.k już tak

Odnosząc się w pierwszej kolejności do postanowienia o ukaraniu powoda karą porządkową grzywny należy mieć na uwadze, iż orzeczenie to zapadło po wejściu w życie wyżej wymienionej ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych. Brzmienie powołanego przez Sąd Okręgowy przepisu jest inne niż art. 43 nieobowiązującej już ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 7 z 1994 r., poz. 25 ze zm.). Przepis ten w § 2 dawał możliwość sądowi ukarania winnego ubliżenia w piśmie powadze sądu lub użycia w nim słów obraźliwych karą porządkową grzywny. Obecnie obowiązujący przepis art. 49 Prawa o ustroju sądów powszechnych, zdaniem Sądu Apelacyjnego, takiego uprawnienia sądowi nie daje. Jest on w istotnej części powtórzeniem art. 29 § 1 ustawy z dnia 5 lutego 1964 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 6, poz. 40 ze zm.).

Sąd Najwyższy, w uchwale siedmiu sędziów z dnia 10 kwietnia 1968 r., III CZP 13/68 (OSNC 1968/204), stwierdził, iż przepis ten nie ma zastosowania w wypadku naruszenia w piśmie skierowanym do sądu powagi czynności sądowych albo ubliżeniu w nim sądowi. W uzasadnieniu tej uchwały Sąd Najwyższy wskazał, że regulacja ta miała na celu umożliwienie sądowi natychmiastowego reagowania na zakłócenia mogące się zdarzyć w toku rozprawy sądowej, a nie poza tą rozprawą.

Sąd Apelacyjny uznał, iż uchwała ta, z uwagi na brak istotnych różnic w brzmieniu obecnie obowiązującego art. 49 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. oraz wyżej wymienionego art. 29 § 1 ustawy z dnia 5 lutego 1964 r., stała się aktualna. Ma ona uzasadnienie w tym, iż wykładnia językowa przepisu art. 49 § 1 uniemożliwia obecnie sądowi ukaranie w przypadku naruszenia jego powagi bądź ubliżenia mu w piśmie. Nie oznacza to jednak, iż nie można w takim przypadku zainicjować wszczęcia postępowania karnego przeciwko sprawcy czynu określonego np. w art. 226 k.k.”

źródło:

https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pisma-urzedowe/orzeczenia-sadow/i-acz-170-02-postanowienie-sadu-apelacyjnego-w-520149047

—–

Przykład: Sygn. akt II K 372/15

nazwał p. Przewodniczącą: „rżnącą inteligentkę z agencji towarzyskiej z lat 1993 – 1996″

dalej

Oskarżony nie cierpi na chorobę psychiczną w znaczeniu psychozy, niedorozwój umysłowy lub inne krótkotrwałe zaburzenia czynności psychicznych. Stwierdzono u niego osobowość paranoiczną o typie pieniaczym.

W czasie zdarzenia oskarżony miał zachowaną zdolność do rozumienia znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem.

otrzymał karę: 3 /trzech/ miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 /dwudziestu/ godzin w stosunku miesięcznym,

źródło: https://www.saos.org.pl/judgments/237536

Updated: 8 listopada 2019 — 07:37

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *