o karach umownych, kara umowna

 

„Istotnym jest, że karę umowną zastrzega się jedynie w celu zabezpieczenia wykonania zobowiązania niepieniężnego. W wyroku z dnia 18 sierpnia 2005 roku (sygn. akt V CK 90/05) Sąd Najwyższy wyraźnie stwierdził, że zastrzeganie kary umownej w zakresie zobowiązań pieniężnych jest niedopuszczalne i tym samym takie postanowienie umowne jest bezwzględnie nieważne z mocy prawa.

Na marginesie należy stwierdzić, iż obowiązująca regulacja prawna limitująca wykorzystanie kary umownej jedynie do zobowiązań niepieniężnych jest krytykowana wśród przedstawicieli doktryny (Por. Z. Gawlik (w:) A. Kidyba… ). Argumenty wskazujące, że w przypadku świadczeń pieniężnych interes wierzyciela jest należycie chroniony poprzez instytucję odsetek, należy traktować z dużą dozą rezerwy, biorąc pod uwagę, iż jedynie w przypadku odsetek istnieje ustawowo narzucona górna granica ich wysokości (odsetki maksymalne). Wysokość kary umownej strony zaś mogą ustalać w sposób dowolny. Tym samym należy zgodzić się z głosami krytycznymi i uznać, że zróżnicowanie pozycji wierzyciela w zależności od rodzaju świadczenia, które ma otrzymać, jest wyjątkowo trudne do zrozumienia.

źródło: http://www.tomczak.pl/publikacje/publikacja272.html

 

 

Updated: 18 maja 2013 — 12:01

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *